Josephine de Jongh

Sedert 2014 schrijf ik levensverhalen en ervaringsverhalen met mensen. Ik ben geboren in 1968 en heb 16 jaar als arts gewerkt, vooral in de jeugdgezondheidszorg voor kinderen van 0-4 jaar en hun ouders. Ik ben gescheiden en moeder van 4 kinderen.
In 2014 nam mijn leven een andere wending nadat ik ten gevolge van een reorganisatie mijn baan kwijtraakte, wat ik op dat moment verschrikkelijk vond. In de loop van het jaar werd echter duidelijk dat er een nieuwe weg voor mij open lag. Ik heb altijd al iets gehad met verhalen en teksten die menselijke gevoelens en motieven helder weer konden geven. Shakespeare en Tolkien waren mijn jeugdhelden.

Op de radio hoorde ik een interview over levensverhalen schrijven. Dat sprak me meteen aan. Als arts had ik het moeilijk gevonden gesprekken af te kappen om binnen de tijd te werken. Nu zou ik mogen luisteren, ”kom maar, vertel maar, ik wil nog meer weten…” Hoe mooi kon dat zijn? Na een geweldige schrijfcursus van Geert Kimpen en Christine Pannebakker ging ik meteen aan de slag!
Het schrijven is een heerlijk creatief proces en het is waardevol om mensen middels het schrijven een stem te geven om hun verhaal te delen met de wereld.
Belangrijk vind ik dat een verhaal gemakkelijk te lezen is, openhartig en direct en tegelijkertijd licht aanvoelt. Ik schrijf vanuit respect en begrip. Waar ik vooral op uit ben is om mensen in vergelijkbare situaties te inspireren, hoop en doorzicht te bieden. Als we onze levenslessen met elkaar delen kunnen we veel voor elkaar betekenen. Een leuke manier om bij te dragen aan positief denken.

Wim Derks

Allemaal komen we in situaties terecht waar we ons geen raad mee weten of waarvan we ons afvragen waar we het aan verdiend hebben. Wim heeft zich dit jarenlang afgevraagd. Uiteindelijk is hij tot de ontdekking gekomen dat alles een reden heeft en toeval niet bestaat.

Vertrouwend op een ingeving ging hij op reis naar een dorpje in Indonesië. Daar vond een aaneenschakeling van bijzondere ervaringen plaats, gevolgd door een ingeving om alles op te schrijven wat hij daar meegemaakt heeft.

Wim staat bijzonder positief in het leven, gunt dat iedereen en juist daarom is zijn verhaal interessant. Het laat zien hoe hij met allerlei situatie is omgegaan voorzien van zijn beschouwingen daarbij.

De kunst bestaat kort gezegd uit acceptatie van wat er gebeurt, zonder te oordelen, te ontkennen of te vluchten. Vertrouwen hebben dat nare dingen in het verleden gegaan zijn zoals ze hadden te gaan. We kunnen ze zien als lessen of dat we er voor iemand te zijn hadden. We weten dat we sterk zijn door wat we doorstaan hebben en we zijn ervaringsdeskundige geworden, waardoor we veel voor anderen kunnen betekenen.

Focus op het positieve, alles wat we aandacht geven groeit ! Doen wat we te doen hebben en loslaten wat we niet kunnen beïnvloeden. We kunnen niet in ons eentje de hele wereld verbeteren. Dat kost bergen energie en brengt niemand iets. Als iedereen zijn eigen stukje goed doet komen we er vroeger of later wel.

Het is daarbij belangrijk om te zien dat iedereen even waardevol is en wijzelf dus ook. Dingen doen die we leuk vinden is belangrijk, al is het maar 10 minuten per dag. Hoe kunnen we het anders volhouden om er voor anderen te zijn ? Bovendien, hoe geloofwaardig zijn we anders in ons verhaal dat mensen waardevol zijn?

Bovenaan staat om te doen wat goed voelt, dat is het meest betrouwbaar. Als ons gevoel zegt dat we iets voor iemand te doen hebben, doe het dan ook maar, zonder iets terug te verwachten.

Het is belangrijk om op signalen te letten, dingen die op ons pad komen, gesprekken met mensen, het brengt ons of de ander iets en vaak zelfs allebei.

Hoe Wim mensen met de handen kan helpen legt hij heel simpel uit. ‘Het mooie is’… aldus Wim …’iedereen kan dat, iedereen kan met de handen helpen’… zelf heb ik dat een aantal keren uitgeprobeerd met positieve resultaten.

Zijn boeken zijn zeer de moeite waard en ook als spreker of gesprekspartner kan Wim goed het ‘positiviteitsvirus’ verspreiden.

Voor mij betekende de ontmoeting met Wim een ommekeer in mijn leven. Menigeen heeft hij een handreiking gegeven waardoor mensen weer vertrouwen kregen en vanuit eigen kracht hun leven gingen vormgeven.

Zie ook het krantenartikel van Dagblad de Limburger.